වදකයන් ලුහුබැඳ යන්න.

මේ කියන්න යන්නේ පොතක් ගැන.
පොත තමයි "වදකයන් ලුහුබැඳ මියුනික් කරා" කියන පොත.

කෘතියේ මුල් කවරය.

පහුගිය සැප්තැම්බර් පොත් ප්‍රදර්ශනය වෙලේ විදර්ශන කුටියේදී මේ පොතට ඇස ගියේ පොතේ තිබ්බ නම නිසා.මියුනික් නගරය ජර්මනියේ නගරයක් වෙච්ච් නිසාම මට හිතුනා මේ පොතත් ලෝක යුද්ධය හා සම්බන්ධව ලියවෙච්චි පොතක් වෙන්න ඇති කියලා.

ඉතින් පොත අතට අරගෙන පිටුවක් පෙරලලා බැලුවාම දැක්කා පරිවර්තකගේ නම "නිලුක කදුරුගමුව." කියලා.ඒ නම නුහුරු නමක් නොවුනේ පරිවර්තකයා බ්ලොග් ලියන්නෙක් වෙන නිසා.අපුරු කවි වගේම කතාන්දර පරිවර්තනය කරන බ්ලොග් රචකයෙක් වෙන නිලුකගේ බ්ලොග් එකේ නමත් "පරිවර්තන"

දෙවැනි ලෝක යුද්ධ සමයේදී "මයිකල් රෝගන්" නම් ඇමරිකානු බුද්ධි අංශ නිලධාරීයකු ජර්මන් පාලනය යටතේ පවතින ප්‍රංශයේ සිට සැඟවී කරන  මෙහෙයුමකදී නාට්සි ජර්මානුවන්ගේ අත්අඩංගුවට පත් වීමත් ඔහු සමගින් අත්අඩංගුවට පත් වෙන ගැබිණි බිරිඳ ඔහුගෙන් වෙන් කර ඇය නගන වේදනාත්මක විලාපයන් යොදවාගෙන ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කරන නට්සි වදකයින් සත් දෙනෙකුගෙන් පළිගැනීම සඳහා නට්සින් වෙතින් නිදහස ලැබීමෙන් අනතුරුව ඔහු ක්‍රියා කරන ආකාරය ගැන ලියා ඇති කෘතිය කියවන විට මගේ මතකයට නිතැතින්ම පැමිණියේ තරමක් දුරට ඒ හා සමාන කතාවක් සහිත කෘතියක් වූ  "ෆෙඩ්රික් ෆෝසයිත්"විසින් රචිත අභය හේවාවසම් විසින් පරිවර්තනය කරන ලද "හිට්ලර් ගේ එස් එස් හමුදාව" නම් කෘතියයි.

කෙසේ නමුත් Mario Puzo විසින් 1967 දී රචිත "Six Graves to Munich" නම් කෘතියට වඩා ඉදිරියෙන් 1972 දී Frederick Forsyth විසින් රචිත "The Odessa File" කෘතිය ඇති බව මගේ හැඟීමයි.

වෙහෙසකර කියවීමක් නොවන ලෙසට නිලුක විසින් පරිවර්තනය කර ඇති කෘතිය තුලින් යම් දෙයක් කිරීමට කිසිවෙකු විසින් අධිෂ්ඨාන කරන ලැබූ විට ඒ අධිෂ්ඨානය ඉටුකරගැනීම සඳහා ඔහු විසින් ගන්නා වෙහෙසවීම්,කැපකිරීම් ගැන ලියවුනු කෘතිය විදර්ශන ප්‍රකාශනයකි.

පොතේ පසුකවරය.

ඇඩොල්ෆ් අයික්මාන්ට එරෙහි නඩු විභාගය.

මේ සාහිත්‍ය මාසය.ඉතින් කාලෙකින් මුකුත් නොලිව්ව එක කියවපු පොතකින්ම වැඩේ පටන් ගන්නයි මේ හදන්නේ.

මම සාමාන්‍යයෙන් යුද්ධයට කැමති නැති අයෙක්.යුද්ධය කියන්නේ විනාශයක් පමණයි.නමුත් මම ප්‍රිය කරන විෂයක් තමයි පළමු,දෙවැනි ලෝක යුද්ධ ඉතිහාසය.ඒ ආශ්‍රිත දේ කියවන්න මගේ විශේෂ කැමැත්තක් තියෙනවා.

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය තුල ලොකුම සංහාරයකට මුහුණ දෙන්න සිද්ද වුනේ "යුදෙව්" ජාතිකයින්ට.ඒ නට්සි නායක ඇඩොල්ෆ් හිටිලර් ගේ ආඥදායකත්වය යුදෙව් ජාතිකයින්ට විරුද්ධව ඉහළින්ම තිබීම හේතුවෙන්. කෙසේ නමුදු යුදෙව්වන්ට එරෙහි මෙවැනි සංහාරයක් තනිව කිරීම හිට්ලර්ට පමණක් කල හැක්කක් නොවන අතර යුදෙව්වන් නොමැති ආර්ය ජර්මානු මහා අධිරාජ්‍යක් සැදීමේ හිට්ලර්ගේ අභිප්‍රාය සපල කරගැනීම වෙනුවෙන් ඔහුට සහාය දැක්වූ බොහොමයක් දෙනා සිටියා. ඒ අය අතර සිටි "හෙන්රිච් හිම්ලර්,හර්මන් ගොරින්,රුඩොල්ෆ් හර්ස්,මාර්ටින් බොර්මන්,අර්නස්ට් කැල්ටෙන්බ්රූනර්,ජෝසෆ් ගොබෙල්ස්‌,දොස්තර ජෝශප් මෙන්ගල්" වැනි නට්සි දේශපාලකයින්,නිලදාරීන් අතරට කියවෙන තවත් බිහිසුණු නමක් තමයි "ඇඩොල්ෆ් අයික්මාන්" යන නම.

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය නිමාවෙන් අනතුරුව මිත්‍ර රටවල් විසින් ජර්මනියේ "නියුරම්බර්ග්" නුවර පිහිටෙව් විශේෂ අධිකරණයක් මගින් හිට්ලර්ගේ රජයේ  සිටි නාසි පක්ෂයේ ප්‍රධානින් විසිහතර දෙනෙකුගේ සහා තවත් සංවිධාන හතක ඉරණම තීන්දු කරනු ලැබූ අතර එසේ නමුදු යුද්ධයෙන් අනතුරුව හෝ යුද්ධයේ අවසාන කාලයේදී ඇතැම් නාසි නායකයින් පලා යාමට සමත්වද සිටියේය.

කෙසේ වෙතත් එසේ පලාගිය ඇතැම් නාසි පක්ෂ නායකයින්,එස් එස් හමුදා නිලධාරීන් පසුපස හඹයෑම් සහා අත්අඩංගුවට ගැනීම් දිගටම සිදුවූ අතර පලාගිය බොහෝදෙනෙක් ගේ ගමනාන්තය වුයේ දකුණු ඇමරිකානු රටවල් වේ. එස් එස් අපරාධකරුවෙකු වූ දොස්තර ජෝශප් මෙන්ගල් කිසිදු අධිකරණයකින් දඬුවම් නොලබා මිය යන්නේ දකුණු ඇමරිකානු රටක් වන "බ්‍රසීලයේදී" වීම එක උදාහරණයක් පමණි.

මෙසේ පලාගිය අය අතරේ සිටි එක් අපරාධකරුවෙක් වූ "ඇඩොල්ෆ් අයික්මාන්" ආර්ජන්ටිනාවේ සැඟවී සිටියදී අත්අඩංගුවට ගෙන ඊශ්‍රායලය වෙත ගෙනවිත් නඩු අසා දඬුවම් කරනු ලබන අතර ඒ නඩු විභාගය ගැන ලියවුනු කෘතියක් සිංහලට "එල් එස් එස් පතිරත්න" විසින් පරිවර්තනය කර ඇති අතර පරිවර්තනයේ නම "ඇඩොල්ෆ් අයික්මාන්ට එරෙහි නඩු විභාගය"යන්නයි.

මේ එම පරිවර්තනයේ මුල් කෘතිය විය හැක.

විජේසුරිය ප්‍රකාශනයක් වන කෘතිය මා මිලදී ගත්තේ එහි ඇත්තේ "ඇඩොල්ෆ් අයික්මාන්ව" ආර්ජන්ටිනාවේ සිට පැහැරගෙන එන කතාන්දරය ඇතැයි සිතා වුවත්  එම කෘතියේ ඇත්තේ අත්අඩංගුවට පත්වූ අයික්මාන්ට එරෙහිව 1961 අප්‍රේල් මස සිට ආරම්භව චෝදනා පහළොවක් ගැන කෙරෙන නඩු විභාගයේ තොරතුරු වේ.

"අවසන් විසඳුම,පිටුවහල් කිරීම,එක්තැන් කිරීම,වෙන් කිරීම" වැනි නම් වලින් ලේඛන වල සටහන් කර සිතාගත නොහැකි,අදහා ගත නොහැකි ලෙස මිලේච්ච ආකාරයෙන් මිනිසුන් ඝාතනය කරන ලද ඝාතන ක්‍රියාදාමයකට නායකත්වය දුන් ඝාතකයකු අවසානයේ තමන් සිදු කලේ ඉහලින් පැමිණි අණ පිළිපැදීමක් පමණක් කියා නිර්දෝෂී වීමට ගන්නා ප්‍රයන්තයන් විස්තර කෙරෙන කෘතියේ නඩුවේ චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීම,සාක්ෂි මෙහෙයවීම,තීන්දුව,තීන්දුවට එරෙහි අහියාචනය සහා අභියාචනාධිකරණ තීන්දුව ගැන සියලු විස්තර සඳහන් වේ.

අහඹුවක් නොවුණු ඛේදවාචකයක් ගැන ලියවුනු කෘති දෙකක් ගැන මගේ කියවීම.

ගොළුවන්ට කතා කරන්න පුළුවන්නම් ! එය අහම්බයක් විය හැක.කතා කල නොහැකි ඇතැම් ගොළුවන් වුවද කතාකරවන පොලිසියට පවා කතා කරවන්න නොහැකි වූ ගොළුවෙක් "නාට්‍ය හා භාෂා"පාසලකින් චතුර කථිකයකු කිරීම අහම්බයක් මෙන්ම ආශ්චර්යක්ද වනු නොඅනුමානය.

වම්මුන්ගේ රතු පාටට ඇති අයිතිය පරණ වලව්වක හුදකලා ජිවිතයක් ගත කල රදළයකු විසින් සාර්ථක ව්‍යාපාරිකයකුව තමන් සතුකර ගැනීම අහඹුවක් නොවන්නේද ?

ලියනගේ අමරකිර්තිගේ සම්මානනිය නවකතාව වන "කුරුලු හදවත"මිලට ගන්නට පසුගිය පොත් ප්‍රදර්ශණයේදී සුරස කුටියට ගොඩවූ විට අහඹු ලෙසම දුටු අමරකිර්තියන්ගේම නවතම කතාව වූ "අහම්බකාරක"මිලදී ගත්තේ "කුරුලු හදවත"පසුව මිලට ගැනීමේ සිතුවිල්ලෙනි. 

රටක් හඬවන ඛේදවාචක වුවද තමන්ගේ යහපත උදෙසා හරවා ගන්නා අය ඕනෑ තරම් ඇත.සුනාමියෙන් සියල්ල නැති වූ අය මෙන්ම ගොඩ ගිය අයද ඇත.රට වසර ගණනාවක් ආපස්සට ගෙනගිය කළු ජුලිය තමන්ගේ වාසනාව කර ගත් ගොළුවෙක් ගේ කතාව විස්මය ජනක කතන්දරයකි. 

දරුවෙකුට උපත දෙන තිබිරි ගෙයක් වැඩිහිටි මිනිසෙකුට "අලුත් ජිවිතයක්"දෙන තැනක් වීම අහම්බයක්ද නැතහොත් අරුමයක්ද ?

ලියනගේ අමරකිර්තියන් තමන්ගේ කෘතිය තුල සංකේත භාවිතයද අපුරුවට ගොඩ නගා ඇත."පිච්ච මල්,හඳුන්කුරු සුවඳ" ආදිය පමණක් නොව "රතුපාට"පවා සංකේතත්මකව භාවිතා කරමින් කතාව ගොඩ නංවන අයුරු අපුරුය.

හරක් මස් නොකන නමුත් කලවැදි මස් කන බැටළු හම පොරවා ගත් ඉහළ සමාජ පන්තියට නගින්න ලොබ බඳින මිනිස්සු අතරේ තමන් ගැනම ස්වයං විවරණයක නිරත වෙන පරමාදර්ශී,තමන්ගේ බිරිඳට වුවද ඇයගේ නිදහස සොයා යාමට ඉඩහල බන්දුල බලගල්ල තුල ඇතැම් විට තම ළබැඳි හිතවතිය තමන්ගේ ගෝලයා වෙත දක්වන සමීපබව ගැන නැගෙන සියුම් ඊර්ෂාව මිනිසුන් තුල තිබෙන පෘතග්ජන ස්භාවය මැනවින් පිලිබිබු කරවයි.

මේ සියල්ලට වඩා කතාව යටින් යන අහබුවක් නොවන "දේශපාලන කතාව"අපේ මෑත කාලින දේශපාලනය සිහි ගන්වයි.ධනයෙන් ඉහල නගින මිනිසුන් දේශපාලනයෙන් බලය අරුඪ කර ගන්න තනන වැයම.ඒ වෙනුවෙන් කරන මරා ගැනීම් ලාංකේය දේශපාලනයේ කවරදාත් සිදුවන්නක් බව සිහි ගන්වයි.

ලංකාවේ දොස්තරලා ගැන වාමාංශිකයෙක් වෙච්චි ධනපතියකුගේ ඉඩම් බලාගන්නා සේනගේ විවේචනය කවදාත් වලංගු කතාවකි.

මේ සියලු චරිත අතරේ මා සිත්ගත් කාන්තා චරිතය වූයේ රාධා චිටර්ය.ඒ රාධා චිටර් ගේත් නිශ්ශංක විජේමාන්නගේ "තරා මගේ දෙව්දුව"කෘතියේ එන තාරාත් අතරේ ඤතිත්වයක්ද මට දැනේ.

සිංහල රාධාත්,දෙමළ තරාත් එකම ඉරණමකට මුහුණ දෙන්නන් සේ සිතේ.
දෙදෙනාම තමන්ගේ ප්‍රේමය මග හැර ගත්තෝ වෙති. 

මේ චරිත දෙක පමණක් නොව එම එම කෘති දෙක අතරේද කිසියම් ඤතිත්වයක් ඇති බවක් හැඟේ.අපුරු අඛ්යනයකින් ලියුවුනු නිශ්ශංක විජේමාන්නගේ "තාරා මගේ දෙව්දුව"ද රසවත් කවියක් වැනි නව කතාවකි.කෘති දෙකම 83 ඛේදවාචකය ගැන කතා කරයි.

අවස්ථාවාදී දේශපාලකයින්ගේ අවජාතක දරුවාවූ ජාතිවාදය කොයි තරම් දේ අපට අහිමි කෙරුවාද ?මේ ඛේදවාචකය නිසා අහිමිවුයේ මිනිසුන්ගේ ජිවිත,දේපළ විතරක් නොවේ.එක පන්තියේ මිතුරන් හතුරන් කරවපු ඛෙදවාචකය මිනිසුන් එකිනෙකාව කොයි තරම් සහෝදරත්වයෙන් දුරස් කර දැමුවාද ?ඒ දුරස්වීම් ජිවිත වලට කරපු බලපෑම් කොයිතරම්ද ?


මෙව්වා උත්තර නැති ප්‍රශ්න.ඒ ප්‍රශ්න ආයෙත් ඇති නොවෙන්නයි අපි කටයුතු කලයුත්තේ.එහෙම සහෝදරත්වයෙන් කටයුතු කරන්න එදාත් අපිට පුළුවන් කමක් තිබ්බා නම් තාරාගේ කතාව මෙයට වඩා ලස්සන වෙන්නත් තිබුණා. සිදුවෙච්චි ඒ ඛේදවාචක අහඹු,හුදකලා සිදුවීම් වෙන්නත් තිබ්බා.  

ප.ලි : අහම්බකාරක "සුරස"පොතක්, තාරා මගේ දෙව්දුව "විදර්ශන" පොතක්.

පොතක් සහා කතාවක්.

අපි කිව්වේ "මාමා" කියලා.
සමහරු "අප්පච්චි" කිව්වා.ජනවාරි අට වැනිදායින් පස්සේ "අප්පච්චි මලා"කියලාත් සමහරු කිව්වා.

ඒ අප්පච්චිගේ පුතාව අප්පච්චිගෙන් පස්සේ රජ කරවන්න සමහරු බලන් හිටියා.

හැබැයි වැඩේ වැරදුණා!

ඒගොල්ලෝ කිව්වේ "ශ්‍රේෂ්ඨ රජ්‍ය නායක සහෝදර"කියලා. 
ශ්‍රේෂ්ඨ රජ්‍ය නායක සහෝදර පුතාට කිව්වේ "ආදරණිය නායක" කියලා හිටං.

දැන් ඒ රට කරන්නේ අර කියපු "ශ්‍රේෂ්ඨ රජ්‍ය නායක සහෝදරයාගේ" මුනුබුරා.තාත්තාගෙන් පුතාට සිහසුන යන ජනතාව පාලකයින්ගේ යටත් වැසියෝ වෙලා ඉන්න රාජාණ්ඩු ක්‍රමයෙන් අපි ගැලවුණත් තාමත් ඒ රටේ මිනිස්සුන්ට එහෙම වාසනාවක් නැහැ. 


මේ උතුරු කොරියාවේ අදටත් තියෙන තත්වය.

උපුටා ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙන්.

ඒ අතින් බලන කල අපි වාසනාවන්තයි.පහුගිය ජනවාරි අට වෙනිදා මහින්ද මාමාගේ ඒකාධිපති පවුල් පාලනය නතර නොවන්න අපිටත් උතුරු කොරියාවේ වගේ ආඥදායකත්වයක රස බලන්නත් ඉඩ ලැබෙන්න තිබුණා සමහරවිට.

ව්‍යජ දේශප්‍රේමයකින් රටේ සාගින්න දිළිදු සාමාන්‍ය ජනතාවට දරා ගන්න බල කරන අතරවාරයේ පක්‍ෂ නායකයන්ට,රජයේ ඉහළ නිලධාරින්ට විතරක් නෙමේ ශ්‍රේෂ්ඨ රජ්‍ය නායක සහෝදරයා වෙච්චි "කිම් ඉල් සුං" ගෙත්  ආදරණිය නායක "කිම් ජොං ඉල්" ගෙත් ගුණ ගයනා කරලා ප්‍රශස්ති කියපු වන්දි භට්ටයින්ටත් ලොකුම හැන්දෙන් බෙදපු කිම් ඉල් සුංගේ උතුරු කොරියාව සමහර වේලාවට මහින්ද මාමා තමන්ගේ වටේ හිටපු වන්දි භට්ටයින්ටත් සලකපු හැටි මතක් කරනවා.

හාල් ඇටයක් හොයා ගන්න නැති කමින් රටේ සාමාන්‍ය ජනතාව ගස් වල පොතු කනකොට.පක්‍ෂ නායකයෝ එකතු වෙලා ඒ මිනිස්සුන්ට ලැබුණු සහනාධර වලින් සාද දැම්මා.

මානව හිමිකම් නැතුව,සියලු මාධ්‍ය පාලකයින් මෙහෙයවන සහා පාලකයින්ගේ ගුණ ගයන හොරණෑ විතරක්ම වුණාම පාලකයෝ කියන බොරු දේවත්වයේ ලා සලකන්න රට වැසියන්ට සිදුවුණා.ඇමරිකාව අධිරාජ්‍යවාදී බල්ලෝ වෙනකොට අසල්වැසි දකුණු කොරියාව රූකඩ රාජ්‍යක් කියලා දේශප්‍රේමි නායකයෝ කියනකොට පාසල් පොත් වල එව්වා ඒ විදියටම සටහන් වුණා.

පාසැල් ගුරුවරු පවා "කිම් ඉල් සුං" ගේ විස්මිත බුද්ධිය ගැන පුදුම වුණා."කිම් ඉල් සුං" ගේ බුද්ධිය ගැන කතාවක් මේ.


"කුරුල්ලෝ දහයක් අත්තක් උඩ වහලා ඉන්නවා.දඩයක්කාරයෙක් එක කුරුල්ලෙක්ව මරනවා.දැන් කියක් අත්ත උඩ ඉන්නවාද ?" පංතියේ හැමෝම නමයක් කිව්වාම අනාගත ශ්‍රේෂ්ඨ නායක "කිම් ඉල් සුං" දීපු උත්තරේ "එකෙක්වත් නැහැ.වෙඩි සද්දෙට අනෙක් උන් පියබා යන නිසා" කොහොමද බුද්ධි ප්‍රභවය.!

ලෝකයට ජුගුප්සාජනක උතුරු කොරියාව වගේ රටක් වෙන්න ඉඩ නොදී,දේශපාලකයින්ට රට වනසන්න නොදෙන එක පුරවැසියන්ගේ යුතුකමක්.

ජාති,පාට,පක්‍ෂ වලට බෙදිලා ඒ දේ කරන්න බැහැ.

රජ වෙන්න හදපු එක්කෙනක්ව ජනතාව ගෙදර යැව්වේ තව කෙනෙක්ව රජ කරවන්න නොවන බව මෛත්‍රීත් ඒ වටේ ඉන්න වන්දිභට්ටන් දැනගත යුතුයි.එසේ නොවේ නම් මෛත්‍රීටත් මහින්දට සිදුවූ දේම වෙන්න වැඩි කාලයක් නොයනු ඇති.

උතුරු කොරියාව ගැන ඉහතින් දක්වපු උපුටන සියල්ල ලබා ගත්තේ HYOK KANG විසින් රචිත "This is Paradise, My North Korean Childhood" යන කෘතියේ සිංහල පරිවර්තනයෙන්.

 පරිවර්තක නිමල් සෝමරත්න.විදර්ශන පොතක්.

ප.ළි:ලෝකයේ අනෙක් රටවල් වලට වඩා සංවෘත රටක් වෙන උතුරු කොරියවේ තත්වය අද එදාට වඩා වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.ඇතැම් අයට අනුව මේ කෘතිය  උතුරු කොරියාවට මඩ ගැසීමට අතිශයෝක්තියෙන් රචනා කරන ලද ප්‍රබන්ධයක්.කෙසේ වෙතත් මේ කෘතියේ ඇති සියල්ල ඇත්ත ලෙස පිළිගැනීමට හෝ බොරු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මට හැකියවක් නැත.