සිතල දුරුත්ත.

මේ වගේම සිතල දුරුත්තක අපි හමුවුණු හැටි කොහොමද අමතක කරන්නේ?කවදාවත් අමතක නොවන මුළු ලෝකෙම සමරන දවසක අපි පෙමින් බැදුන හැටි,අමතකද ඔය සිනිදු අත මගේ මේ සුරත උඩින් තියලා හිමි,හිමිට ඔය දෙතොල් පෙති මුමුණලා කිව්වා මට ඔයා ආදරේයි කියලා.ජිවිතේට වසන්තේ ආවේ එදා තමයි කියලායි මට හිතුණේ.

මතකද ඒ වසන්තේ අපේ ජිවිතවලට කොයි තරම් මිහිරක් ගෙනාවද කියලා.ඉර ඇහැරෙන්නත් කලින් අවදිවෙලා ඔයා සුබ උදැසනක් කියලා එවපු දුරකථන පණිවිඩයෙන් පටන් ගන්න දවස ඒ ඉර අවරට ගිහින් මුළු ලෝකෙම නිදිය ගන්න වේලාවේ ආයෙමත් ඔය එවන සුබ රාත්‍රියක් කියන පණිවිඩයෙන් ඉවර වෙන දවස පුරාවටම කොයි තරම් දේවල් අපේ ජිවිතවල සිද්ධ වෙන්න ඇතිද...?අමතක නැහැ නේද අපි ඒවාට මුහුණ දීපු හැටි.

මතකයි නේද අත්වැල් පටලාගෙන අපි ගමන් කරපු හැටි මහරගම නගරය පුරාවටම,සමහරක් දවස්වල ඒ විදියට අරමුණක් නැතුව ඇවිදලා,ඇවිදලා හති වැටෙනකොට,බොරලැස්ගමුව වැව ගාවට ඇවිත් ගල්බංකුවක් උඩ වාඩිවෙලා වැවේ හංස බෝට්ටු පදින අය දිහා බලගෙන හිටි හැටි සමහරක් දවස්වල එහෙම බෝට්ටුවක අපිත් නැගලා පැදපු හැටි අමතකද කරන්නේ කොහොමද.?

ඇයි සමහරක් වැසි දවස්වල එකට තුරුල් වේවි එක කුඩයක් යටින් ඇවිදන් ගිය හැටි,තවත් දවසක ගිනිගෙන දැවෙන හිරුගෙන් බේරෙන්න ඒ කුඩේ යටම අපි ගුලි වුණ හැටි හරියට නිකන් අද ඊයේ වගේයි නේද ඒ මතකය.

වෙරළේ මාළිගා හැදුවොත් රැල්ල ගහනකොට ඒවා කැඩෙනවා.අහසේ මාළිගා හැදුවත් ඒවා වළාකුළු එක්කම නැතිවෙනවා.ඒ බව දැන,දැනම අපි වෙරළේ මාළිගා හැදුවා,අහසේ මන්දිර තැනුවා.අනාගතය ගැන හින මැව්වා.ඒ දැකපු හින,ඒවා යථාර්ථයක් කර ගන්න අපි දරපු වෙහෙස,උත්සාහයන් කොයි තරම්ද?මගේ හෙවනැල්ල කියලා සමහරු ඔයාව දකිනකොට,එහෙම දැකපු අයට මම කිවේ ඔයා මගේ හෙවනැල්ල නෙමේ මගේ හුස්ම කියලායි.

එත් ඒ වසන්තේ හැමදාටමත් පවතින වසන්තයක් නොවුනේ ඇයි කියන ප්‍රශ්නයට තාමත් මම උත්තර හොයනවා.ජිවිතේ ලගින්ම වුන්න සමහරක් අය අපෙන් ඇත්වෙනකොට අපි කොයි තරම් ලං වුණාද?එත් දවසක මේ වගේ දුරස් වෙන්න වේවි කියලා හිතුණානම් සත්තයි ලං වෙන්නේ නැහැ ඒ තරම් කවදාවත්.

සිතල දුරුත්තක හමුවුණු අපි ඊටත් වඩා සිතල දුරුත්තකදීම සමුගත්තා.ඒ තීරණය හරි වුණත්,වැරදුණත් ඒක යළිත් හරවන්න අපි දෙන්නාටම නොහැකි වුණත්,තාමත් සිතල දුරුත්ත එනකොට ඔයා ගැන මතකය අවදි වෙනවා වෙනදාටත් වඩා වැඩියෙන්.ඉතින් මේ සිතල දුරුත්තේ මට නිතරම මතක් වෙන ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.කවදාවත් උත්තරයක් නොලැබෙන.

දුරස් වන්නට මේ ලෙසින් 
ඇයිද අප හමුවුණේ
දුරස් වන්නට මේ ලෙසින් 
මොටද අප ඉපදුණේ 

අත්වැල් බැද මංමාවත් දිග 
ඔහේ ඇවිද ගිය කාලය මතකද 
පුංචි ළදැරියක් වගේ හුරතලෙන් 
ඔබ හිනැහුණු ඒ කාලය මතකද  

අනාගතය ගැන අහස් මාළිගා 
අප දෙදෙනා මැව් කාලය මතකද 
ඔබේ පෙම්වතා ලෙසින් එදා මා 

ඔබේ ලගින් වුන් කාලය මතකද.

ප.ළි.ය: මේ ලොකු ඇස් ගැන නොවේ.අමතක කරන්න අමාරු තවත් ඇස් දෙකක් ගැනයි මේ.
මේ පිංතුර ගුගල්ගෙන්.සිංදුව යු ටියුබ්. 

හැදු මව.

හිමිවීම් වලට වඩා අහිමිවීම්  හිමි මගේ ජිවිතයේ තවත් අහිමිවීමක් පසුගිය වප් පෝය දිනයේදී සිදුවුයේ ලෝකයේ ඇත්තේ යාම් සහා ඉම් පමණි යන මහාචාර්ය සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ  කීයමන නැවතත් සැබෑ කරමිනි.මා පෙරදී පවසා ඇති පරිදි අප කුඩා වියේදීම සිදු වූ මවගේ වියෝවෙන් පසු අපගේ මව් වුයේද ඇයයි.සැබැවින්ම මිත්තනියකට වඩා මවක වෙමින් ඇය අප වෙත දක්වන ලද ඒ සෙනෙහෙවන්ත ප්‍රේමය ඇයගේ කුසින් වැදු දරුවන් පස්දෙනා වෙත ඇය පෑ පෙමට නොදෙවැනිවිය.

අපගේ මවගේ වියෝවිමෙන් පසු අප කුඩාවුන් තිදෙනෙකුගේ කටයුතු තනිව කරගැනීමට පෝලියෝ රෝගයෙන් පිඩාවිදි මගේ පියාට අපහසුවන වාතාවරණයක් තුළ අප සමගින් පදිංචියට පැමිණි ඇය විසින් අප වෙත කවා,පොවා අප පෝෂණය කිරීම පමණක් නොකොට අපගේ කැතකුණු පිරිසිදු කිරීම පවා කිසිදු අපුලකින් තොරව සිදුකළ ඇය සිතල දිනවලදී මාහට ස්නානය සදහා ජලය රත්කරදෙනු ලබන්නේ "නාකි මට  මේ සිතලේ හොදට නාන්න පුළුවන් කොල්ලෝ වුණ උඹලාට තමයි බැරි"යයි පවසමිනි. 

අපවෙත හොද අධ්‍යාපනයක් ලබා දීම ඇතුළු අපගේ හුදුමහත් කටයුතු රාශියක් සිදුවුයේ ඇය අතිනි.අපගේ පාසැල්වල ගුරුදෙගුරු රැස්වීම් වලට සහභාගී වීමේ සිට අමතර පංති සොයාගෙන ඒවාට අපව යොමු කරමින් වඩාත් විධිමත් අධ්‍යාපනයක්ද අපට  ලබාදීමට ඇය මහත්සේ වෙහෙසුණේ ඇතැම්විට ඇයගේ රෝගී තත්වයන් ගැන පවා නොසලකමිනි.

ගමේ සමිති,සමාගම් වල ප්‍රමුඛ ක්‍රියකරිනියකද වූ ඇයගේ මරණ කටයුතු වලදී මුළු ගමම අප සමගින් එක්වුයේ ඇතැම් විට අපටද සිත ගත නොහැකි ලෙසය. 

මිහිපිට ඇති ඕනම රසවත් ආහරක් සැදීමේ හැකියාවද ඇය සතුව ඇතිඅතර ඇය සාදන ෆැන්කේක් වල රස දැනුදු මාගේ දිවට දැනෙන්නක් මෙනි.අප ඉල්ලා සිටින ඕනම ආහාරක් ඇය අප වෙනුවෙන් සැදුවේ මහත් වූ දයාවකිනි.

සැබවින්ම රසවත්ව කෑම පිසීමේ මනා අත්ගුනයක් ඇති ඇය විසින් මියයන්නට ප්‍රථමයෙන් එදින උදයේ පන්සලේ වප්පෝය දිනයේ සිල් ගන්නා අය වෙනුවෙන් තනිවම ඉදිඅප්ප 400 සකසා අවසානේ ඒ සියල්ල උදේ හයවන විට පංසලට යවනු ලැබූ ඇය එදින සැදැවේදීම එම පංසලේ චේතය මළුවෙදීම හදිසි හෘද්‍යබාධයකින් තම ජිවිත ගමන නිමා කරනු ලැබුවේ අපගේ මිත්තනිය ලෙස නොව අප හැදු මව ලෙසය. 

ඇයගැන අකුරු කිරීමට බොහෝදේ තිබුණත් මෙතකින් ඒ සියල්ල නතර කරනුයේ ඒවා එකින් එක සිහි කිරීම හදවත වේදනවට පත්කරනා බැවිනි. තවමත් සිහිනයක් මෙන් වූ ඇයගේ මරණය අපට පිරිමැසිය නොහැකි වේදනාවක් වුවද එම මරණය ඇයට වේදනාත්මක නොවීම ගැන මාතුලෙහි ඇත්තේ සැනසුමකි.ඒ ඇය මරණය කර පිවිසියේ දුක් විධිමකින් නොවන නිසාය.

               ආදරණිය අම්මේ,ආච්චියේ ඉතින් දැන් ඔබට සුබ ගමන්....!

ප.ළි.ය: හිතමිතුරු බ්ලොග් අඩවි වලට පැමිණීමට නොහැකිවුයේ මේ කරුණ නිසාවෙනි.ඒ ගැන කමත්වා.

තාත්තා..(ආඩම්බරකාර තාත්තා නොවේ.)

අවුරුදු 07 විතර ඇති පුංචි කොලු ගැටයකුගේ අම්මා ඒ කොලුවා වගේම ඒ කොලුවාගේ අවුරුදු 05 වෙන මල්ලිවත්,අවුරුදු එකමාරක් වෙන නංගිවත් දාලා සුරලෝකෙට ගියොත් ඒ කොලුවට කොයි තරම් අඩුවක් ඒ කොලුවා ලොකුවෙනකොට දැනේවිද?

 ඒ අඩුව මමත් මගේ ජිවිතේ අත්දැකලා තියෙනවා.ඒ අර අවුරුදු 07 පුංචි කොලුවා මම නිසා.අපේ අම්මා ජිවිත රගමඩලෙන් සමුඅරන් ගියේ ඒ විදියට අපි පුංචිසංදියේම  නිසා ඒ වෙන්වීම සමහරක් අවස්ථාවලදී හැරෙන්න අපිට ලොකුවටම දැනුනේ නැහැ.එක එහෙම වෙන්න තවත් හේතුවක් උනේ අම්මා නැති අපිට අම්මා නැති අඩුව දැනෙන්න තාත්තා ඉඩක් නොතිබ්බ නිසා.

ඇත්තෙම්ම මගෙත්,මල්ලිගෙත්,නංගිගේත් ජිවිත වලට අපේ තාත්තා සැබෑම අත්වරුවක් උනා.පුංචිකාලේදී  තාත්තාට වැළදිලා තිබුන පෝලියෝ රෝගයේ ප්‍රතිපලය වෙලා තිබුනේ තාත්තාගේ දකුණු කකුල හින් වෙලා යාම.මේ නිසා ඉස්සර ඉදන්ම තාත්තා ගමන්,බිමන් ගියේ පුට්සයිකලෙන්. අපේ තාත්තා තාත්තාගේ පවුලේ එකම පිරිමි දරුවා නිසා ආච්චිගේ,සීයාගේ ආදරය තාත්තාට නොඅඩුව ලැබුනා.ඒ නිසාමද මන්දා තාත්තා ටිකක් විතර රස්තියාදුකරා,විනෝදකාමී චරිතයක්ව තමයි ඉදලා තියෙන්නේ.නමුත් අම්මාගේ වියෝවත් එක්ක තාත්තා බොහොම වගකීම් සහගත පුද්ගලයෙක් බවට පත් උනා.

කොහොමත් තාත්තා කිසිදාක මත්පැන්,සිගරට් වගේ දේවල් භාවිතා කල කෙනෙකු නෙමේ.වරක් මම පොඩිකාලේ මාමාට සිගරට් එකක් කඩෙන් ගෙනත් දෙනවා දැකලා තාත්තා මාමට බැන්නේ පොඩිඋන්ව නරක් කරන්න එපාය කියලයි.ලොකු විභග සමත් වෙලා නොතිබුනත් තාත්තා "ජිවිත විභගේ "පළමු පෙළ සමර්ථයක් එක්ක සමත් වෙලා ඇති කියලා මට හිතෙන්නේ තාත්තා ප්‍රශ්න,අමාරුකම් වලට මුහුණදීපු විදිය දැක්කාමයි.

අම්මා වියෝ වෙනකොට අපි හිටියේ රත්මලානේ කුලී නිවසක.අම්මාගේ වියෝවෙන් පස්සේත් අපි තවත් වසර ගණනවක් ඒ කුලී නිවසේ හිටියේ තාත්තා අකැමති උනනිසායි ඒ ගේ දාලා එන්න.මේ කාලේදී අපිව බලාගන්න අපේ ආච්චිත් උන්නා.නමුත් ආච්චිව  නිතරම අසනීප වෙන්න ගැනීමත්,අපේ අධ්‍යාපන කටයුතු වල පහසුවත් වගේම තාත්තාට රැකියාවට යාමේ පහසුවත් උදෙසා  තාත්තාට සිදු වුනා ගල්කිස්සේ තාත්තාගේ මහාගෙදරට එන්න.

මම කුඩා අවදියේ ඉදම්ම අද වෙනකනුත් අපේ රෙදිහෝදන්නේ තාත්තා.එකට අපි කැමති උනත්,අකැමතිඋනත් එක එයාගේ කැමත්ත වෙලා තියෙනවා.අනික් අතට තාත්තා අපිට තාත්තා කෙනෙක් වගේම හොද යාලුවකුත් වෙනවා.ඉස්සර මායි,මල්ලියි එකතු වෙලා තාත්තා එක්ක සෙල්ලමට සටන් කරනවා.මමත් මල්ලිත් අපේ මුළු ශරීරෙම්ම තාත්තා සමගින් සටන් වැදුනත් එක බාහුවකින් අපිව පෙරළලා දාන ඔහු ඊළගට නංගිව පිට උඩින් හිදුවන් ගේ පුරා අලියා ගෙනයනවා.සරුංගල් කාලෙට සරුංගලයක් තාත්තා අනිවාර්යෙන් හදන්නේ එක මල්ලිගේ කැමත්ත නිසා.ගිය මාසෙත් ඒ විදියට  තාත්තා හදපු සරුංගලේ මල්ලි නිල් අහසේ  ගැවෙන්න තරම් උඩ යවලා තියෙනකොට තාත්තාගේ මුහුණේ තිබුනේ අවුරුදු පහක,හයක කොල්ලෙක්ගේ මුනේ තියෙන අහිංසක හිනවාක්.

රත්මලානේ කුලී ගෙදර ඉන්නා කලේ මගේ ලොකුම විනෝදාංශය වුනේ තාත්තා එක්කලා ගල්කිස්සේ තාත්තාලාගේ මහගෙදර යන එක.මාවත් බයිසිකලේ හරස් පොල්ල උඩින් ඉන්දවාගෙන තනි කකුලෙන් වාරු අරන් බයිසිකලේ පාගන තාත්තාට කලින් මට පිපාස දැනෙන්න ගන්නේ රත්මලානේ විජිත හෝල් එක හරියෙදිමයි.මේ පිපාසෙට තාත්තාගේ උත්තරේ ලැබෙන්නේ මැලිබන් හංදිය ගාව තියෙන "නවලංකා"එකෙන් 
මම සිත කල අලියා බෝතලයක් රස විදිනකොට තාත්තා හුගක් වෙලාවට මුකුත් නොබී හිටියේ මට තිබහා නැතැයි කියමින්.නමුත් එදා තාත්තා කොයි තරම් පිපාසයක් ඇතුව ඉන්න ඇතිද කියලා තේරුම් ගන්න තරම් මොළයක් මට ඒ කලේ තිබුනේ නැති උනත් ඒ සිදුවීම් යලි ආවර්ජනය කරනකොට මගේ දිව ගිලෙන තරම් පිපාසයක් මට දැන් එනවා. 

අපේ කර දඩු උස් මහත් වෙලා අපි රැකියාවලට යනමේ කාලෙත් ගෙදර එන සුපුරුදු වෙලාව මදක් හෝ ප්‍රමාද වුනොත් පළමුව දුරකතනයෙන් අමතන ඔහු දෙවනුව අපිව හොයාගෙන පෙරමගට එනවා.මම දන්නා කලෙක සිට කිසිදු ආගමික ඇදහිල්ලක තාත්තා නිරත නොවුනත් නිතරම හරිදේ,සාධරණදේ කරන්න ඔහු අපිව පෙළබෙව්වා.සමහරක් විට අපි අතරේ ගැටුම් ඇති වුවත් ඒවා පැයකින්,දෙකකින් සම්පුර්ණයෙන් විසදෙන්නේ අප අතර ඇති බැදීම නිසාමයි.

මේ සටහන මේ විදියට තබන්න මට හදිසියේ සිත් වුයේ මෙන්න මේ ගීතය ඇහුවාට පස්සෙයි.

මේ ගීතයේ ඉන්න අප්පච්චිත් අපේ තාත්තාත් එක්කෙනක්ම තමයි.එකම වෙනස "ක්‍රිෂාන්ත එරන්ද"ගේ අප්පච්චි අපිට තාත්තා වුන එක විතරයි.

ප.ලි: පිංතුරය ගුගල් ඉමේජ් වලින්.සිංදුව මෙතනින්
පසුව ලියා නැවත ලියමි: ලින්ක් දාන හැටි කියලා දීපු දේශට බොහෝම ස්තුතියි ඈ..

ගිනි වතුර.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්තික සමාජවාදී ජනරජය දැන්,දැන් මිලිටරිකරනය කරා ගමන් ගන්නා බවට වන තවත් එක නිදසුනක් පසුගිය 1වැනිදා වැලිවේරියේ දී සිදුවූ ගැටුමෙන් පෙන්වා දෙන ලදී.
යුධ හමුදාපති ලෙස දයා රත්නායක තම නවධූරයේ වැඩබාර ගත් දිනයේම පිරිසිදු ජලය ඉල්ලා කරන ලද ජනතා විරෝධයකට හමුදාව ලවා නින්දිත සහා නිර්දය ලෙස පහරදී ලෙයින් මර්දනය දියත් කරමින් අපුරු පණිවිඩයක් දේශප්‍රේමි රජය විසින් ලෝකයට ලබාදී ඇත.

වසර 30 පමණ බිහිසුණු යුද්ධය අවසානේ දකුණේ ජනයාගේ විරයින්ව සිටි ආරක්ෂක හමුදාවන් දැන්,දැන් එම ජනයාගේම මාරයින් සේ ක්‍රියා කරන සැටියක් පෙනේ.බල කාමයෙන් උන්මන්තක වූ පාලකයින් ඉන්නා රටක පිපාසයට වතුර ඉල්ලා සිටීමත් මරණය ඉල්ලා සිටිමකට සමාන දෝ කියා සිතේ.

රතුපස්වල ජනයා පාරට බැස්සේ ඔවුන් මුහුණ දෙන ගැටලු වලට නිසි විසදුමක් බලධරින්ගෙන් නොලැබුණු නිසාය.ඇතැම් විට ඔවුන් මෙසේ පාරට නොබසින්න මේ ගැටලුව තවත් කාලාන්තරයක් විසදුම් නොමැතිව තිබෙන්නට බොහෝ සෙයින් ඉඩ තිබුණි.

මේ විරෝධතාකරුවන් නිසා සාමාන්‍ය ජනජීවිත වලට බලපෑමක් වේනම් පොලිසිය විසින් කල යුතුව තිබුනේ අධිකරණ නියෝගයක් මගින් මේ විරෝධය විසිරුවා හරින්නට කටයුතු කිරීමයි.නමුත් එවැන්නක් සදහා පොලිසිය විසින් අධිකරණ නියෝගයක් ලබා ගත වගක් දැන ගන්නට නැත."නිතිය සහ සාමය"ආරක්ෂා කිරීමේ තමන්ගේ ප්‍රමුඛ කාර්‍ය නිවැරදි ලෙස ඉටු කිරීමට පොලිසිය අසමත් නම් සමස්ත පොලිසියම වස දැමීම වඩා යහපත් වනු ඇත. 

 එමේන්ම හමුදා මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයා පවසා තිබුනේ මේ සිදුවීමේදී පිටස්තරව පැමිණි සංවිධානාත්මක සන්නද්ධ පිරිසක් විසින් පොලිසියට සහ යුද හමුදාවට පහරදී ඇති බවයි.එසේනම් මේ සිදුවීමේ මරණකරුත්,තුවාලකරුවනුත් රතුපස්වල ප්‍රදේශ වාසීන් වන්නේ කෙසේද කියා මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයා පැහැදීලි කල යුතු වේ.

එදා මාවිල් අරු සොරොව්ව වසා දැමීමෙන් පිඩවට පත් ජනයා මුහුණ දුන් ගැටළුවත්,මේ වැලිවේරිය ගමේ මිනිසුන්ගේ ජල ගැටළුවත් එකම ගැටලුවකි.නමුත් වැලිවේරියේ ජනයාට මෙහිදී දුන් උත්තරය පිළිගත හැකි නොවේ.මේ සිදුවීම් තුළින් ලෝකය ඉදිරියේ අපකීර්තියට පත් වන්නේ සමස්ත රටමය. 'ඉගිලෙන මාළුවෝ' චිත්‍රපටය තුළින් රටේ හමුදාවන්ට අපකීර්තියක් සිදු වුවානම් මේ සිදුවීම් මගින් ලැබුවේ කුමන ආකාරයේ කිර්තියක්ද කියා රජය විසින් පැහැදීලි කර දියයුතුය.

යුද ජයග්‍රහණයට සේනදීනායකයා ලෙස ජනාධිපතිවරයාද එහි කොටස්කරුවෙක් වන්නා සේම මේ සිදුවීමේදීද එතුමා සේනදීනායකයා ලෙස කොටස්කරුවෙක් නොවන්නේද..?මේවා ජාත්‍යන්තරයට යන්නේ රටට සුබදායක ලෙස නොවන වගනම් කිය යුතුය. 

ප.ලි:-උඩ ඇති පින්තුරේ අවන්ත ආටිගල කාලෙකට පෙර අදින ලද්දක් වේ.

අතිසාරයට අමුඩය ගැසීම.

පසුගිය 21 වැනිදා අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය විසින් නිකුත් කරනු ලැබ තිබෙන ගැසට්‌ නිවේදනයකට අනුව පහ ශ්‍රේණියේ ශිෂ්‍යත්වය උසස්‌ පෙළ, සාමාන්‍ය පෙළ විභාග ආරම්භ කිරීමට දින පහකට පෙර සිට එම විභාග වලට අදාළවන සම්මන්ත්‍රණ,වැඩමුළු සහා අතිරේක උපකාරක පන්ති පැවැත්වීම තහනම් කර තිබේ.
එහි අරමුණ ලෙස දක්වන්නේ විභාග වංචා  වැලැක්‌වීමේ  අරමුණින් මෙම තහනම සිදු කරනා බවයි.
අතිසාරයට අමුඩය ගැසීමක් වැනි මෙම ගැසට් නිවේදනය නැවත වරක් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාවරයාගේ නොහැකියාව ප්‍රදර්ශනය කරයි.

පසුගිය සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයේදී විද්‍යාව ප්‍රශ්න පත්‍රය විභාගයට පෙර පිටවූ විට අධ්‍යාපනඇමතිවරයා පැවසුවේ මෙය තමාගේ වරදක් නොවන බවත් මෙහි වගකීම දැරිය යුත්තේ විභාග දෙපර්තමෙන්තුව බවත්ය.ඇතැම් විට විභාග දෙපර්තමෙන්තුව ඇත්තේ කා යටතේදැයි එතුමා දැන නොසිටිය වන්නටද පුළුවන.
කෙසේ වුවත් වර්තමන අධ්‍යාපනඇමතිවරයාද රජයේ බොහොමයක් අමාත්‍යාවරුන් මෙන් කවටයෙකුගේ චරිතය නිරුපණය කිරීම රටේ ඉදිරි අනාගතය සම්බන්ධව කිසිම ලෙසකින්වත් යහපත් කරුණක් නොවේ.

වසරකට පමණ පෙර 04 දෙනකුගෙන් යුතු පවුලකට මසකට රුපියල් 2500/-ජිවත් විය හැකියයි පැවසු අමාත්‍යාවරයා වරක් රුපවාහිනියට පැමිණි විටකදී පැවසුවේ තමා ඇමැති වැටුපහෝ නොගන්නා බවය. 
එසේ වුවත් මා සිතන්නේ එතුමා එම වැටුප නොගන්නේ පින් පඩි ගැනීමට ඇති අකැමත්ත නිසා විය යුතුය.දේශපාලකයකු ලෙසට තම වගකීම නිසිලෙස ඉටුනොකර ජනතාව පිනවනවාට වඩා එතුමා දේශපාලනයට පිවිසීමට පෙර කලක් මෙන් චිත්‍රපට නිෂ්පාදනය සිදු කරමින් ජනතාවගේ ලේ කුපිත නොකර ජනතාව පිනවනු ලැබුවානම් බෙහෙවින්ම යහපත්ය.

දේශප්‍රේමීයකු වන්නටද අවශ්‍යනම් නලාකරුවකු ලෙස ජාතියේ සංවේදී පියා වෙනුවෙන් කඩේයාද හැක. 

ප.ලි :-පොටෝව ගුගල් ඉමේජ් වලින්.

දොස්තර ජයලත් කොටියෙක්ද...?

මෙරට පුහු දේශප්‍රේමින්ගේ නිර්දය චෝදනාවන්ට ලක්වු  වෛද්‍ය ජයලත් ජයවර්ධන මහතා මෙරට බොහෝ දේශපාලකයින්ගේ නිල රෝහලව තිබෙන"සිංගප්පුරුවේ මවුන්ට් එළිසබෙත්" රෝහලේ දී අභාවප්‍රාප්ත වුයේ පසුගිය මැයි 29 වනදාය.

රණසිංහ ප්‍රේමදාස මහතා අගමැතිව සිටින අවදියේ ඒ මහතාගේ පුද්ගලික වෛද්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කරනු ලැබූ ඒ මහතා 1994 වසරේදී ප්‍රථම වරට පාර්ලිමේන්තුව වෙත පිවිසි අතර මියයනතුරුම පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන ලදී.දේශපාලනයට පිවිසීමට පෙර සිටම සමාජ ක්‍රියාකරියකු ලෙස කටයුතු කල ඒ මහතා පාර්ලිමේන්තුව වෙත පිවිසීමෙන් පසුව එම කටයුතු වඩාත් සංවිදනත්මකව සිදු කරන ලදී.

තමන් දරන මතවාදය තුල සෘජු ලෙස සිට ගැනීමට තිබුණු හැකියාව නිසාම නිර්දය ලෙස තමන්ව කොටි හිතවාදියකු ලෙස හංවඩු ගසා  විවේචනය කරනවිටදී පවා තමාගේ ප්‍රතිපත්ති පවානොදී සිටීමට ඔහු වෙත හැකියාව තිබුණි.

2002-2004 එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩුවේ පුනරුත්ථාපන නැවත පදිංචිකිරීම් හා සරණාගත කටයුතු පිළිබද අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කල ඔහු එසේ අමාත්‍යධූර දරන්නට පෙර සිටම යුද්දය නිසා පිඩා විදි මායිම් ගම්මාන වැසියන්ගේ අවශ්‍යතා උදෙසා ක්‍රියා කල අයෙකු විය.පොළොන්නරුව,මඩකළපුව වැනි දිස්ත්‍රික්කවල මායිමේ ඇති ඉතාමත් දුෂ්කර ගම්මන වල වෛද්‍ය සායන සංවිදානය කිරීමේ සිට එම ගම්මාන වලට ත්‍රස්තවාදී තර්ජනයන්ගෙන් ආරක්ශාවීමට සයිරන් නලා බෙදීම දක්වා විවිද ක්‍රියා මාර්ග ගනු ලැබුවෙක් වු ඔහු පොළවමත පයගසා කටයුතු කල අයෙක් ලෙසට දකිමි.   

යුදවාදියෙක් නොවුන නිසාත් "ලංකා ඉ නිව්ස්" කියූ පරිදි එක දශමයකින් හෝ ජාතිවාදියෙක්,අගම්වදියෙක් නොවී අචල මානව හිතවාදියෙක්වු නිසාම එසේ නොවන්නගේ විවේචනයට ලක්වුවෙක් විය.

 රටේ මානව හිමිකම් ගැටළු ජිනීවා ගෙන යමින් රට ජාත්‍යන්තර ලෙස අපහසුතාවයකට පත් කරන රට පවා දෙන්නෙක් ලෙසටද ඔහු වෙත චෝදනා එල්ල වුයේය.නමුත් ඒ චෝදනා එල්ල කරන අය විසින් රටේ මානව හිමිකම් කඩවීම් ගැන නිසි පරීක්ෂණ සිදු නොකිරීම ගැන ප්‍රශ්න නොකර එම ප්‍රශ්න ජාත්‍යන්තරයට ගෙන ගිය ඔවුන් පස්සේ ලුහුබදියි.රටේ මානව හිමිකම් උල්ලංගනය වේනම්,පාලකයින් ඒවා නොසලකා හරිනම් ජිනීවායාමේ වරදක් නැත.

 කෙසවෙතත් මා ඔහුට ගරු කරන්නේ මාද යුද්දය ගැන ඔහු දැරු "යුද්දයට විසදුම සාමය" යන මතය පිළිගන්නා බැවිනි. බිහිසුණු  යුද්දය විජයග්‍රහනයකින් නිමා වුවත් මාගේ මතයද වෙනස් නොවේ.

ඔහු වෙත කොටි ලේබලය අලවනු ලැබුවන්ගෙන් අසන්නට ඇත්තේ ඔබ මේ රට වෙනුවෙන් කර ඇත්තේ කුමක්ද කියා පමණි.

ප.ලි :-මම ඔහුව කිසි දිනක දැක නැත,ඔහු උදෙසා මගේ චන්දයක් හෝ භාවිතා කර නැත.ඒ ඔහු ගම්පහය නියෝජනය කරන ලද නිසාත් මම වෙනත් දිස්ත්‍රිහක්කයක චන්දදායකයකු වන නිසාත්ය.

හරක් මරණවට සංවේදී මිනිසුන් සිටින රටක තවත් මිනිසෙක් මලවිට ප්‍රීතිවනු දැක අතිශය කණගාටුවට පත්වෙමි.

(ඉහත චයාරුපය ගුගල් ඉමේජ් වලින් උපුටා ගත්තෙමි.)

  

ජනාධීපති මාමාට ලියුමක්.....

අප‍රාද පරීක්ෂණ දේපාර්තමේන්තුව විසින් පසුගිය මැයි 2 අත්අඩංගුවට ගනු ලැබු දෙමළ,මුස්ලිම් සන්ධනයේ නායක ආසද් සාලි මහතාගේ දියණිය විසින් තම පියා නිර්දෝශි බැවින් ඔහුව නිදහස් කරන මෙන් ඉල්ලා ජනාධිපතිවරයාට ලිපියක් යවනු ලැබුබව මාධ්‍ය මගින් වාර්තා කරනු ලැබිය.  

එසේ ඇය විසින් යවන ලද ලිපියට මේ වනතුරු ජනාධිපතිවරයන්ගෙන් ප්‍රතිචාරයක් නොලබන්නට හේතුව ඇය විසින් යවන ලද ලිපියේ අඩුපාඩුවක් විය හැක.කෙසේ වෙතත් ඇය විසින් යවන ලද ලිපිය මේ ආකරයෙන් තිබුනිනම් අනිවර්යෙන්ම යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබෙන්නට ඉඩතිබුණි.   

                                                                                                                 

                                                                                                                         අමිනා සාලි,

                                                                                                                         නො:_,

                                                                                                                         නිවසේදීය.

මහින්ද රාජපක්ෂ 

අතිගරු ජනාධීපති,

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්තික සමජවාදී ජනරජය

අරලිය ගහ මන්දිරය.

                                               තාත්තා නිදහස් කර ගැනීම උදෙසා.

 ආදරණිය සංවේදී ජනාධිපති මාම වෙත,

                     ජනාධිපති මාමේ අපේ තාත්තාව සි.අයි.ඩි මාමලා කිසිම වරදක් නොකර ඉන්නකොට ඇවිල්ලා අත්අඩංගුවට අරගත්තයා.අපේ තාත්තා කිසිම වරදක් නොකළ බව අපි දන්නවා.වරදක් නොකරපු අපේ තාත්තා දැන් කිසිම කෑමක්,බිමක් නොකා නොබී ඉන්නේය.අනේ ජනාධිපති මාමේ එයා එහෙම ඉන්නකොට අපිට උනත් කිසිම කෑමක්,බිමක් ගන්නට බැරිය. 

                   අපේ තාත්තා ජාතිවාදය ඇවිස්සෙන විදියේ ප්‍රකාශ කලාය කියන්නේ පට්ට පල් බොරුවක්ය ජනාධිපති මාමේ.එහෙම අපේ තාත්තා කියන දේවල් වලට ජාතිවාදය ඇවිස්සෙනවනම් ඔයා චම්පික මාම,විමල් මාමලා වගේ මාමලා කියන ඒවාට කොච්චර එහෙම වෙන්න ඕනෙද.?

                අනික ජනාධිපති මාමේ අපේ තාත්තාට දැන් ඉස්සර වාගේ ලොකුවැඩ කරන්නට බැරිය.ඉස්සර තාත්තා යු.න්.පි එකේ ඉන්න කොටනම් ඒයාට මාර තැනක් තිබුනත් දැන් එහෙම නැත.අනේ ජනාධිපති මාමේ අපේ තාත්තාට ඒහෙම වුනේත් ජනාධිපති මාමගේ දෑත ශක්තිමත් කරන්නට ආපු නිසාය.

                  ජනාධිපති මාමට මේ දේවල් අමතක නැතැයි සිතමි.ඒ ජනාධිපති මාම ගමේ කුරහන් සුවද හදුනන,සුන්දර නිහතමනී,"සංවේදී නායකයෙක්,ආඩම්බර තාත්තේක්" නිසාය.

                   ජනාධිපති මාම අපේ තාත්තාට දෙනවා කියා කිව්වා දේවල් නොදුන් නිසා එයා චුට්ටක් දුකෙන්,තරහෙන් හිටියත් එයා හරිම හොදකෙනෙක් බව අපට විස්වශය.

              ඒ ගිය දේවල් වලින් වැඩක් නෑ ජනාධීපති මාමේ.අනේ "සංවේදී මාමේ" අපේ දුක කියන්න දැන් ඉන්නේ ජනාධීපති මාම විතරක්මය.

ඒ නිසා ජනාධීපති මාම මේ ගැන සොයාබලා අපේ තාත්තාව නිදහස් කරන්නට කටයුතු කරන මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

මොකෝ තාත්තාට ඉන්නේ අපි විතරක් වාගේම අපිට ඉන්නෙත් මේ තාත්තා විතරක් නිසාමය.

        අනේ ජනාධිපති මාමේ,අපේ දුක දන්නා ඔබතුමා අපේ මේ ප්‍රශ්නය දෙස සංවේදීව බලනු ඇතැයි අපට විශ්වාසය. 

                     මේයට,

                      විස්වාශි

                      අමිනා සාලි.

මේ විදියේ ලියුමක් යැව්වොත් වැඩේ ගොඩම තමයි....

ප.ලි:-මේ දැන් රටේ පවතින තත්වයයි මා සිතමි.අත්අඩංගුවේ සිටින අසාද් සාලි මහතා වෙත මේ ඉරණම අත්වුයේ ඔහු ආණ්ඩු විරෝධී මතවදයක් දරන නිසායයි සිතමි.සියලු අන්තවාදීන් පිටු දැකිය යුතුය. මා දරණ මතවාදය වන්නේ ඒයයි.ඒසේ වුවත් අසාද් සාලි මහතා අත්අඩංගුවට ගැනීම මා හෙළාදකින්නේ එය පැහැදිලි ලෙසම ප්‍රතිවීරුද්ද දේශපාලනමතවාද මර්දනය කිරීමට පාලකයින් ගන්නා අමන උත්සාහයක් බැවිනි. 

(ෆොටෝ එක අර ගත්තේ ගුගල් ඉමේජ් වලින්......)